ทำไมกรดบอสเวลลิกถึงได้รับความนิยม?

ยางเรซินของสายพันธุ์ Boswellia ถูกนำมาใช้เป็นธูปในพิธีกรรมทางศาสนาและวัฒนธรรม และใช้เป็นยารักษาโรคมาตั้งแต่สมัยโบราณบอสเวลเลียserrata (Salai/Salai guggul) เป็นต้นไม้ขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ที่แตกแขนงในวงศ์ Burseraceae (สกุล Boswellia) เติบโตในพื้นที่ภูเขาแห้งแล้งของอินเดีย แอฟริกาเหนือ และตะวันออกกลาง โอลีโอกัมเรซินถูกกรีดจากรอยกรีดที่ทำบนลำต้นของต้นไม้ จากนั้นเก็บไว้ในตะกร้าไม้ไผ่ที่ทำขึ้นเป็นพิเศษเพื่อขจัดคราบน้ำมันและทำให้เรซินแข็งตัว หลังจากแปรรูปแล้ว หมากฝรั่งเรซินจะถูกคัดเกรดตามรสชาติ สี รูปร่าง และขนาด ในอินเดีย รัฐอานธรประเทศ คุชราต มัธยประเทศ ฌาร์ขัณฑ์ และฉัตตีสครห์ เป็นแหล่งต้นตอหลักของ Boswellia serrata ในระดับภูมิภาคก็มีชื่อเรียกที่แตกต่างกันออกไป

กรดบอสเวลลิก การทำงาน

โอลีโอกัมเรซินประกอบด้วยเรซิน 30-60% และน้ำมันหอมระเหย 5-10% ซึ่งสามารถละลายได้ในตัวทำละลายอินทรีย์ และส่วนที่เหลือประกอบด้วยโพลีแซ็กคาไรด์ สารสกัดกัมเรซินของ Boswellia serrata ถูกนำมาใช้ในการแพทย์พื้นบ้านมานานหลายศตวรรษเพื่อรักษาโรคอักเสบเรื้อรังต่างๆ

ส่วนที่เป็นเรซินของ Boswellia serrata ประกอบด้วยโมโนเทอร์พีน ไดเทอร์พีน ไตรเทอร์ปีน กรดเตตราไซคลิก ไตรเทอร์พีนิก และกรดเพนตะไซคลิก ไตรเทอร์พีนิกที่สำคัญ 4 ชนิด ได้แก่ กรด β-boswellic กรด acetyl-β-boswellic กรด 11-keto-β-boswellic และ acetyl-11-keto- กรด β-boswellic ซึ่งทำหน้าที่ยับยั้งเอนไซม์ที่ทำให้เกิดการอักเสบ จากกรดบอสเวลิกทั้งสี่นี้ กรดอะซิติล-11-คีโต-β-บอสเวลิกเป็นตัวยับยั้งที่มีศักยภาพมากที่สุดของ 5-lipoxygenase ซึ่งเป็นเอนไซม์ที่ทำให้เกิดการอักเสบ

บอสเวลเลีย เซอร์ราตา

บอสเวลเลีย เซอร์ราตา (Salai/Salai guggul) (วงศ์: Burseraceae; สกุล: Boswellia) เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ที่เติบโตในพื้นที่ภูเขาแห้งแล้งของอินเดีย แอฟริกาเหนือ และตะวันออกกลาง วงศ์ Burseraceae มีอยู่ในอาณาจักรพืชโดยมี 17 สกุลและ 600 สายพันธุ์กระจายอยู่ทั่วทุกภูมิภาคเขตร้อน มีประมาณ 25 ชนิดที่รู้จักในสกุล Boswellia ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในอาระเบีย ชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของแอฟริกาและอินเดีย ตั้งแต่สมัยโบราณ สามสายพันธุ์เหล่านี้ได้รับการพิจารณาว่าเป็น 'กำยานที่แท้จริง' ที่ผลิตต้นไม้

บอสเวลเลียsacra Flueck เป็นสายพันธุ์แรก ปลูกในอาระเบียใต้ และเป็นที่รู้จักในหมู่ชาวอาหรับในชื่อ 'maghrayt d' sheehaz' และเรซินที่ผลิตเรียกว่า 'luban dhakar' Boswellia carterii Birdw เติบโตในโซมาเลีย ในภาษาพื้นเมืองเรียกว่า 'moxor' และเรซินที่ผลิตเรียกว่า 'luban dhakar' Boswellia frereana Birdw. เป็นสายพันธุ์โซมาเลียเช่นกัน และในภาษาพื้นเมืองเรียกว่า 'jagcaar' และเรซินที่ผลิตเรียกว่า 'loban majdi' หรือ 'maydi' นี่คือแบรนด์เรซินที่แพงที่สุดในตลาด พันธุ์ที่ผลิตเรซินอีกชนิดคือ Boswellia serrata Roxb. หรือที่รู้จักในชื่อ 'Indian olibanum', 'Indian frankincense', 'dhup' และ 'salai' หรือ 'salai guggul' พบในภาคกลางและภาคเหนือของอินเดียตะวันออก จำหน่ายเป็นสารสกัดคุณภาพสูงในอินเดียมาเกือบ 25 ปี และจำหน่ายภายใต้ชื่อ Shallaki

การใช้ Boswellia Serrata

สมุนไพรนี้ถูกใช้ในหลายรูปแบบ โดยพิจารณาจากแหล่งที่มาและองค์ประกอบที่เป็นเอกลักษณ์ ดังที่ได้กล่าวไว้ข้างต้น Boswellia serrata (สมุนไพร) นั้นได้มาโดยการรวบรวมเรซินหมากฝรั่งจากต้นไม้ที่มีชื่อเดียวกันแล้วปล่อยให้แห้งก่อนนำไปแปรรูป จากจุดนั้นสามารถเผาเพื่อวัตถุประสงค์ด้านอะโรมาติกหรืออโรมาเธอราพีได้ แต่เรซินแห้งยังรวมอยู่ในอาหารเสริมและผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่มีจำหน่ายทั่วไป

เรซินนี้ยังสามารถเพิ่มลงในเครื่องดื่มและอาหารต่างๆ ได้ โดยมีรสชาติอ่อนๆ และยังมีอยู่ในรูปแบบสารสกัดบริสุทธิ์ ซึ่งใช้ในรูปแบบต่างๆ เพื่อเป็นยารักษาสุขภาพตามธรรมชาติ มาในรูปแบบเฉพาะที่ ซึ่งสามารถนำไปใช้กับส่วนที่เจ็บปวดหรืออักเสบของร่างกายได้ เช่นเดียวกับน้ำยาบ้วนปากแบบเจือจาง ผู้หญิงบางคนใช้ Boswellia serrata เป็นส่วนผสมในเครื่องสำอางจากธรรมชาติ และตามประเพณีทางศาสนา สมุนไพรชนิดนี้ใช้เป็นธูปชนิดหนึ่ง

แนะนำสินค้า

กรุณาติดต่อ Alisa สำหรับราคาและ COA ผ่านทางsales02@imaherb.com